ചാള്സ് ബുകോവ്സ്കി
കാത്തിരിക്കുകയാണ്,
കിടക്കയിലേയ്ക്ക് ചാടിക്കയറുന്ന
ഒരു പൂച്ചയെന്ന പോലെ
വന്നെത്തുന്ന മരണത്തെ.
ഏറെ വ്യസനിക്കുന്നു ഞാന്,
എന്റെ ഭാര്യയെയോര്ത്ത്.
അവള് കാണുമിത്,
ഈ വിറങ്ങലിച്ച,
വെളുത്തശരീരം
ഒന്നു കുലുക്കിനോക്കുമൊരു തവണ,
ഒരു പക്ഷേ,
വീണ്ടും.
"ഹാങ്ക്!"
ഹാങ്ക് വിളി കേള്ക്കില്ല.
എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്
എന്റെ മരണമല്ല,
എന്റെ ഭാര്യ,
ഒന്നുമില്ലായ്മയുടെ
ഈ കൂമ്പാരം മാത്രം
ശേഷിപ്പായി കിട്ടിയവള്.
എങ്കിലും അവളെയറിയിക്കാന്
ഞാനാശിക്കുന്നു:
എല്ലാ രാത്രികളിലും
അവളുടെ സമീപമുറങ്ങിയത്,
അര്ത്ഥശൂന്യമായ
തര്ക്കങ്ങള് പോലും,
എന്നെന്നും സുന്ദരമായിരുന്നുവെന്ന്.
എക്കാലവും ഞാന്
പറയാന് ഭയന്ന
ആ കടുത്ത വാക്കുകളും
ഇപ്പോള് പറയാം:
"ഞാന് നിന്നെ
പ്രണയിക്കുന്നു."
Showing posts with label ബുകോവ്സ്കി. Show all posts
Showing posts with label ബുകോവ്സ്കി. Show all posts
Friday, June 15, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)